Boeiuh,Chilluh en Pimpuh!
In dit boek word eigenlijk de informatieoverdosis besproken die de jeugd dagelijks krijgt.Door deze informatieoverdosis zijn jongeren steeds minder vatbaar hiervoor en hebben dan eigenlijk zoiets van “Boeiuh!”. In het boek word ook besproken dat jongeren steeds meer aan de geestverruimende middelen gaan om te ontsnappen uit de dagelijkse sleur en realiteit. Met in de hoofdrol Rob Wijnberg zelf en twee van zijn vrienden Ruben en Peter. In drie kernwoorden: “Boeiuh!”,”Chilluh!” en “Pimpuh” bespreekt Rob Wijnmalen wat er zoal speelt in de wereld en waarom de jeugd zich steeds meer afzet van de realiteit. Op TV lijkt alles in scène gezet zodat het interessant word om naar te kijken, het programma shownieuws blaast elk nieuwsitem ongelofelijk op zodat het interessant word en terrorisme en politiek zijn aan de orde van de dag. Op TV vind je eigenlijk alleen maar “creality” dit is eigenlijk gewoon allemaal in scène gezet en vooraf bedacht om de aandacht vast te houden van de mensen die het programma kijken. Een voorbeeld hiervan is “Temptation Island”. De relatie test op een onbewoond eiland ver weg van hier en laat stellen zien die vreemdgaan met begeerlijke derden op het eiland. Is dit de TV van tegenwoordig? Zijn dit de moralen die wij mee willen geven aan de jeugd? Dit alles wekt weinig interesse bij de jeugd. Ze gaan liever gewoon “Chilluh!”op de bank of ze gaan liever “”Pimpuh!” in uitgaansclubs om zich te vermaken. In het begin van het boek worden jongeren eigenlijk beschreven als blowende, chattende en zappende mensen die eigenlijk geen krant of boek meer aanraken. Later in het boek wil Rob Wijnmalen hiermee duidelijk maken dat dit eigenlijk een stil protest is van de jongeren. Ze blijven gewoon liever op de bank zitten en kijken het liefst TV met geestverruimende middelen zoals wiet. Omdat jongeren volgens Rob zeer vatbaar zijn voor de informatieoverdosis word eigenlijk ook elk nieuw product op jongeren gericht. Grote bedrijven denken hierbij ook veel geld te verdienen aan de jongeren. Maar dit is eigenlijk niet wat ze willen, de jeugd wil veel liever gewoon met rust gelaten worden en lekker met een biertje of een jointje ontsnappen aan de realititeit die elke dag hun leven beheerst. Ik vind het boek van Rob Wijnmalen wel zeer interessant. Hij probeer de dagelijks sleur van het leven dat de jeugd meemaakt in kaart te brengen en doet dit op een zeer originele manier. Vooral het gebruik van “jongerentaal” is aanwezig in dit boek. Enkele voorbeelden hiervan zijn eigenlijk de drie kernwoorden die Rob Wijnmalen gebruikt om het stille protest van de jeugd te beschrijven.
Klik hier om het bestand te downloaden: Recensie met regelafstand 1.5
Reageer